Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Aktif Öğrenme Tekniklerinden Görüş Geliştirmenin Üretici Dil Becerilerinden Konuşmaya Etkisi
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.20601659Anahtar Kelimeler:
A2 seviyesi, aktif öğrenme, görüş geliştirme tekniği, Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi, üretici dil becerileriÖzet
Bu araştırmada, görüş geliştirme tekniğinin A2 seviyesindeki öğrencilerin konuşma becerilerine olan etkisi incelenmiştir. Deneysel bir araştırma deseni olan ön test–son test kontrol gruplu yarı deneysel model kullanılarak yapılan bu çalışma, İstanbul’da bir vakıf üniversitesinde TÖMER biriminde eğitim gören 40 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Öğrenciler, deneysel uygulama için 20 kişilik bir deney grubu ve 20 kişilik bir kontrol grubuna ayrılmıştır. Araştırmanın verileri, konuşma performanslarını değerlendiren yazarlar (2024) tarafından geliştirilen bir konuşma rubriği ile toplanmıştır. Ayrıca öğrencilerin konuşmalarının videolu kayıtları da analiz edilmiştir. Araştırma sürecinde, deney grubundaki öğrencilere sekiz hafta boyunca her hafta farklı bir konu üzerinden görüş geliştirme tekniği uygulanmıştır. Bu süreç, öğrencilerin eleştirel düşünme ve konuşma becerilerini geliştirmelerine yardımcı olmayı amaçlamıştır. Son testte, tüm öğrenciler bir konuşma sınavına tabi tutulmuş ve elde edilen sonuçlar, görüş geliştirme tekniğinin etkisini değerlendirmek için karşılaştırılmıştır. Verilerin analizi SPSS analiz programıyla yapılmıştır. Araştırmanın bulguları, görüş geliştirme tekniğinin öğrencilerin konuşma becerilerini önemli ölçüde artırdığını göstermektedir. Deney grubundaki öğrencilerin, kontrol grubuna kıyasla daha iyi performans gösterdikleri tespit edilmiştir. Bu sonuçlar, görüş geliştirme tekniğinin öğrencilerin fikirlerini organize etme ve ifade etme becerilerini geliştirmede etkili bir yöntem olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuçta araştırma, görüş geliştirme tekniğinin aktif öğrenme metodolojisinin bir parçası olarak öğrencilerin dil becerilerini ve eleştirel düşünme yetilerini güçlendirdiğini ve bu tekniğin öğretim uygulamalarında daha geniş bir şekilde kullanılması gerektiğini vurgulamaktadır.
Referanslar
Açıkgöz, K. Ü. (2014). Aktif öğrenme. Biliş Yayınları.
Akili, W. (2011). On implementation of problem-based learning in engineering education: Thoughts, strategies and working models. In Proceedings of the Frontiers in Education Conference (FIE) (pp. 11–16). IEEE.
Aytan, T. (2011). Aktif öğrenme tekniklerinin dinleme becerisi üzerindeki etkileri. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2(4), 23-43.
Baessa, Y. de, Chesterfield, R., & Ramos, T. (2002). Active learning and democratic behavior in Guatemalan rural primary schools. Compare: A Journal of Comparative and International Education, 32(2), 205–218. https://doi.org/10.1080/03057920220143183
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom (ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1). School of Education and Human Development, The George Washington University.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (25. Baskı). Pegem Akademi.
Cohen, J. (1988). The analysis of variance. In Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences (2nd ed., pp. 274-287). Lawrence Erlbaum Associates.
de Novais, A. S., Silva, M. B., & Muniz, J. (2017). Strengths, limitations and challenges in the implementation of active learning in an undergraduate course of logistics technology. International Journal of Engineering Education, 33(3), 1060-1069.
Dufresne, J. R., Gerace, W. J., Leonard, W. J., Mestre, J. P., & Wenk, L. (1996). Classtalk: A classroom communication system for active learning. Journal of Computing in Higher Education, 7, 3-47.
Er, M., Altunay, U., & Yurdabakan, İ. (2012). The effects of active learning on foreign language self-concept and reading comprehension achievement. International Journal on New Trends in Education and Their Implications (IJONTE), 3(4), 43–58.
Eugène, C. (2006). How to teach at the university level through an active learning approach? Consequences for teaching basic electrical measurements. Measurement, 39(10), 936-946.
Ghaith, G. (2003). Effects of the learning together model of cooperative learning on English as a foreign language reading achievement, academic self-esteem, and feelings of school alienation. Bilingual Research Journal, 27(3), 451–474.
Gözütok, F. D. (2006). Öğretim ilke ve yöntemleri. Ekinoks Yayıncılık.
Güneyli, A. (2007). Etkin öğrenme yaklaşımının anadili eğitiminde okuma ve yazma becerilerini geliştirmeye etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi.
Handelsman, J., Miller, S., & Pfund, C. (2007). Scientific teaching. W.H. Freeman.
Jayawardana, C., Hewagamage, K. P., & Hirakawa, M. (2001). Personalization tools for active learning in digital libraries. MC Journal: The Journal of Academic Media Librarianship, 8(1), 1-19.
Kılıç, S. (2014). Etki büyüklüğü. Journal of Mood Disorders, 4(1), 44-46.
Koray, Ö. (2005). Altı düşünme şapkası ve nitelik sıralama tekniklerinin fen derslerinde uygulanmasına yönelik öğrenci görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 43, 379-400.
Lehtovuori, A., Honkala, M., Kettunen, H., & Leppavirta, J. (2013). Interactive engagement methods in teaching electrical engineering basic courses. In Proceedings of the 2013 IEEE Global Engineering Education Conference (pp. 75–84). IEEE.
Lunenberg, M. L., & Volman. M. (1999). Active learning: Views and actions of students and teachers in basic education. Teaching and Teacher Education, 15, 431-445.
Maden, S. (2014). Türkçe öğretimi ve aktif öğrenme. Kirazofis Kitabevi.
Mattson, K. (2005). Why “active learning” can be perilous to the profession. Academe, 91(1), 23-26.
Ocak, G. (2013). Yöntem ve teknikler. G. Ocak (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (s. 59-68). Pegem Yayıncılık.
Ocak, G. ve Yurtseven, R. (2017). İlkokul öğrencilerinin görüş geliştirme tekniğine yönelik görüşleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Kongresi (USAK’17) içinde (ss. 1224–1236).
Rao, N. K. (2020). Advantages and disadvantages of student-centered learning. Research Journal of English Language and Literature, 8(1), 132-134.
Richardson, C. (2003). The relationship between self-esteem and reading (Unpublished master’s thesis). Kean University.
Sallabaş, M. E. (2011). Aktif öğrenme yönteminin ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin konuşma becerilerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi.
Schunk, D. H. (1994). Commentary on self-regulation in school contexts. Learning and Instruction, 15(2). 173- 177.
Seeler, D. C., Turnwald, K. H., & Bull, K. S. (1994). From teaching to learning: Part III. Lectures and approaches to active learning. Journal of Veterinary Medical Education, 21(1).
Sempere, J., García, M., Marco, F., de la Sen, M. L., & Segovia, Y. (2010). The use of active methodologies: A teaching experience. In ICERI2010 Proceedings (pp. 5368–5375). IATED.
Sönmez, V. (2011). Öğretim ilke ve yöntemleri. Pegem Yayıncılık.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Pearson.
Tanrıkulu, L. ve Alptekin, G. (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde aktif öğrenme teknikleri ve uygulama örnekleri. Uluslararası Türk Kültürü Sempozyumu içinde (ss. 1–11).
Tok, N. K. (2013). Etkili öğretim için yöntem ve teknikler. A. Doğanay (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (s. 161-237). Pegem Yayıncılık.
Üstündağ, T. (1994). Günümüz eğitiminde dramanın yeri. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 37, 7-10.
Yıldırım, H. H. ve Yıldırım, S. (2011). Hipotez testi, güven aralığı, etki büyüklüğü ve merkezi olmayan olasılık dağılımları üzerine. İlköğretim Online, 10, 1112-1123.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 Türkoloji ve Sosyo-Kültürel Araştırmalar Dergisi
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
