Dramatik Olguların Olaya Dönüşmesinde Metin Kurgusunun Ve Yapısının Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Rolü


Özet Görüntüleme: 47 / PDF İndirme: 20

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.15664755

Anahtar Kelimeler:

metin kurgusu, yabancılara Türkçe öğretimi, olay örgüsü, kurmaca metin, bağlam

Özet

Dramatik eserlerin başarısı, güçlü karakterler ve etkileyici diyaloglarla birlikte metin kurgusu ve yapısının ustalığı ile yakından ilişkilidir. Metin kurgusu, dramatik olguların olaylara dönüşmesini sağlayarak kurmaca dünyanın gerçeklik ile olan bağını kurmaktadır. Bu bağlamda yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde metin yapısı ve kurgusunun doğru anlaşılması dilin etkili ve doğru kullanımını destekleyen önemli bir unsurdur. Dil öğrenimi, kelime bilgisi ve kurallarını öğrenmenin yanında dilin anlam ve yapısal unsurlarını kavramayı da içermektedir. Dramatik olgular ve olay örgüsü, öğrenicilerin dilin kültürel bağlamını ve derin anlam yapısını keşfetmelerine katkı sağlamaktadır. Metin kurgusu sayesinde öğreniciler soyut ve somut anlam düzeyleri arasındaki ilişkiyi çözümlerken eleştirel okuma, yaratıcı düşünme ve iletişim becerilerini geliştirme fırsatı bulmaktadır. Ayrıca öğreniciler, dramatik yapılar aracılığıyla dilin sosyal bağlamlardaki kullanımını deneyimleyerek Türkçeyi daha bilinçli ve özgüvenli bir şekilde kullanma becerisi edinmektedir. Özellikle diyalog, rol oynama ve doğaçlama gibi etkinlikler, öğrenicilerin hem dilsel hem bilişsel becerilerini bütüncül bir şekilde geliştirmektedir. Bu makalede, dramatik olguların olay örgüsüne dönüşme süreci bağlamında metin kurgusunun yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde oynadığı rol ele alınmakta ve bu yapıların dil öğrenim sürecine sağladığı katkılar kuramsal ve uygulamalı açıdan değerlendirilmektedir. Kuramsal yaklaşımlar eşliğinde yapının işlevi, dil öğretimi sürecine katkısı ve öğrenicilerin çok boyutlu gelişimine sunduğu olanaklar değerlendirilmekte; ayrıca sınıf içi uygulamalara yönelik özgün etkinlik önerilerine de yer verilmektedir. Böylece dramatik yapılar aracılığıyla anlam kurma, kültürel etkileşim ve dilin işlevsel kullanımını merkeze alan bütüncül bir öğretim yaklaşımı sunulmaktadır.

Referanslar

Aktaş, Ş. (2008). Roman sanatı ve roman incelemesine giriş (2. Baskı). Akçağ Yayınları.

Akyol, H. (2008). Yeni programa uygun Türkçe öğretim yöntemleri. Kök Yayıncılık.

Altaç, E. (2020). Edebî bir metin türü olan tiyatronun yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kullanımı ve dört beceriye katkısı (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi.

Barthes, R. (1977). Image-music-text (S. Heath, Trans.). Hill and Wang.

Belge, M. (1998). Edebîyat üstüne yazılar. İletişim Yayınları.

Bolton, G., M. (1984). Drama as education: An argument for placing drama at the centre of the curriculum. Addison-Wesley.

Brumfit, C. & Johnson, K. (1979). The Communicative approach to language teaching. Oxford University.

Çıkla, S. (2002). Kurmaca ve gerçeklik. Hece Aylık Edebîyat Dergisi, 6, 65-66.

Demir, A. (2008). Anlatma esasına bağlı edebî metinlerden roman: Romanın genel özellikleri ve unsurları. A. Güzel (Ed.), Üniversiteler için Türk dili ders kitabı içinde (ss. 367-412). Başkent Üniversitesi Yayınları.

Demir, A. (2013). Türkçe derslerinde kurmaca metinlere çatışma odaklı yaklaşmak. C. Demir ve H. Parlakyıldız (Ed.), Abdurrahman Güzel’e armağan: Türkçenin eğitimi ve öğretimi içinde (ss. 389-401). Akçağ Yayınları.

Eco, U. (1979). The role of the reader: Explorations in the semiotics of texts. Indiana University Press.

Eco, U. (1994). Interpretation and overinterpretation. Cambridge University Press.

Eco, U. (2016). I limiti dell'interpretazione. La Nave di Teseo Editore spa.

Elbistanlı, N. ve Boylu, E. (2022). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yaratıcı drama kullanımı üzerine öğretici tutumlarının incelenmesi. Anadolu Dil ve Eğitim Dergisi, 1(2), 79-98.

Eziler Kıran, A. ve Kıran, Z. (2000). Yazınsal okuma süreçleri. Seçkin Yayınevi.

Forster, E., M. (1985). Roman sanatı. (Ü. Aytür, Çev.). Adam Yayınları.

Günay, D. (2003). Metin bilgisi (2. Baskı). Multilingual Yayınları.

Güneş, F. (2013). Türkçe öğretimi yaklaşımlar ve modeller. Pegem Akademi.

Iser, W. (1978). The act of reading. Johns Hopkins University Press.

Kavcar, C. (1994). Edebîyat ve eğitim. Ankara Üniversitesi Basımevi.

Kutlu, İ. ve Çevik, A. (2024). Yabancılara Türkçe öğretiminde toplum dil bilgisel yeterliliğin arttırılmasına yönelik drama faaliyetleri. Aydın Tömer Dil Dergisi, 9(2), 1-25.

Leitch, V., B. & Cain, W., E. (Ed.). (2010). The Norton anthology of theory and criticism. Norton & Company.

Maden, A., G., S. (2010). Türkçe öğretiminde drama yönteminin gerekliliği. Türklük Bilimi Araştırmaları, (27), 503-519.

Riffaterre, M. (1983). Text production. Columbia University Press.

Wagner, B., J. (1976). Dorothy Heathcote: Drama as a learning medium. National Education Association.

Yavuz, H. (1977). Roman kavramı ve Türk romanı. Bilgi Yayınevi.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (1999). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. Baskı). Pegem Akademi.

İndir

Yayınlanmış

2025-06-30

Nasıl Atıf Yapılır

Çelik, N. (2025). Dramatik Olguların Olaya Dönüşmesinde Metin Kurgusunun Ve Yapısının Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Rolü. Türkoloji Ve Sosyo-Kültürel Araştırmalar Dergisi, 2(1), 49–63. https://doi.org/10.5281/zenodo.15664755

Sayı

Bölüm

Makaleler