Yabancı/İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi Kapsamında Görev Temelli Etkinlikler İçin Kullanılabilecek Yapay Zekâ Uygulamalarında Öğreticilerin Rolü


Özet Görüntüleme: 115 / PDF İndirme: 52

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.17915131

Anahtar Kelimeler:

Dil Öğretiminde Teknoloji, Görev Temelli Öğrenme, Öğretici Rolleri, yabancı dil olarak Türkçe, yapay zekâ uygulamaları

Özet

Yabancı/ikinci dil öğretimi çok boyutlu bir araştırma alanıdır. Son yıllarda teknolojinin bu alanda öne çıkmasıyla birlikte, yapay zekâ uygulamaları dil öğretim süreçlerinde giderek daha fazla kullanılmaktadır. Söz konusu süreçlerde yapay zekâ uygulamaları, ölçme değerlendirmeden program geliştirmeye, ders tasarımlarından oyunlaştırma içeriklerini destekleyici ürünlerin tasarımına kadar pek çok kapsamda kullanılabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, yabancı/ikinci dil olarak Türkçe öğretiminde görev temelli etkinlikler için kullanılabilecek yapay zekâ uygulamalarında öğreticilerin rolünü incelemektir. Özellikle yabancı/ikinci dil olarak Türkçe öğretimine yönelik yapay zekâ odaklı çalışmalar hem uygulamalarda hem de eğitim araştırmalarında sıkça tercih edilen konular hâline gelmiştir. Yapay zekânın ders tasarımlarında kullanımına yönelik uygulamalı çalışmalar literatürde yeni yer almaya başlasa da yakın zamanda bu alanda yoğun bir araştırma havuzu oluşması kaçınılmazdır. Bu nitel araştırmada, içerik analizi yöntemiyle yapay zekâ destekli uygulama araçları incelenmiştir. Veriler, belirli kriterlere göre seçilen ve analiz edilen yapay zekâ uygulamalarından elde edilmiştir. Çalışmada, yabancı/ikinci dil öğretiminde öğrenenlerin bireysel ve sınıf içi öğrenme süreçlerinin bir arada kullanıldığı görev temelli öğrenme uygulamalarının hangi yapay zekâ araçlarıyla gerçekleştirilebileceğine yönelik bir çerçeve oluşturulmuştur. Ayrıca bu uygulamalar kapsamında öğrenenlerin motivasyonu ve sorumluluğunun yanında yapay zekâ bağlamında teknoloji araçlarının kullanımında öğreticilerin rol ve sorumluluklarının önemi de vurgulanmıştır. Son olarak, yabancı/ikinci dil öğreticilerine yönelik olarak, yapay zekâ araçlarının görev temelli uygulamalarda kullanımı konusunda önerilere yer verilmiştir. Bu çalışma, yapay zekâ destekli dil öğretimi konusunda literatüre önemli katkılar sunmayı amaçlamaktadır.

Referanslar

Akkaya, N. A. ve Çıvğın, H. (2021). Türkçe eğitiminde yapay zekâ. The Journal of International Education Science, 8(29), 308-322.

Aydın, S. N. (2024). Turkish EFL learners' opinions on Duolingo vs AI-based application EWA: An example in foreign language education. Language Education and Technology, 4(1), 79-97.

Banaz, E. ve Demirel, O. (2024). Türkçe öğretmen adaylarinin yapay zekâ okuryazarlıklarının farklı değişkenlere göre incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 60, 1516-1529.

Banaz, E. ve Demirel, O. (2025). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yapay zekâ destekli şarkı üretimi: Öğrenci görüşleri. Aydın Tömer Dil Dergisi, 10(2), 195-217.

Barın, E. (1994). Yabancılara Türkçenin öğretimi metodu. Dil Dergisi, 17, 54.

Córdoba Zúñiga, E. (2016). Implementing task-based language teaching to integrate language skills in an efl program at a Colombian University. Profile Issues in Teachers’ Professional Development, 18(2), 13-27.

Çangal, Ö., Çelik, M. E., ve Başar, U. (2025). Yabancılara Türkçe öğretiminde yapay zekâ kullanımına yönelik öğretici görüşleri. Aydın Tömer Dil Dergisi, 10(1), 57-97.

Demir, A. (2008). The influence of task-based reading activities on EFL learners’ attitude and learning outcomes from the students’ perspective (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi.

Demircan, Ö. (2005). Yabancı dil öğretim yöntemleri. Der Yayınları.

Demirel, Ö. (1990). Yabancı dil öğretimi-ilkeler, yöntemler, teknikler. Usem Yayınları.

Demirel, Ö. (2010). Yabancı dil öğretimi. Pegem A Yayıncılık.

Doğan, C. (2012). Sistematik yabancı dil öğretim yaklaşımı ve yöntemleri. Ensar Neşriyat.

Duman, G. B. ve Yurdakul, Y. (2021). Türkçenin yabancı dil olarak uzaktan öğretiminde öğreticilerin materyal kullanımı ve teknolojik alt yapıya yönelik tutum ve görüşleri. Journal of World of Turks/Zeitschrift für die Welt der Türken, 13(1), 419-438.

Ekawati, A. D. (2017). The effect of TPR and audio-lingual method in teaching vocabulary viewed from students’ IQ. Journal of ELT-Research, 2(1), 55-67.

Gorp, K. ve Bogaert, N. (2006). Developing language tasks for primary and secondary education. K. Van den Branden (Ed.), In Task-based language education: From theory to practice, (pp. 76-105). Cambridge University Press.

Göçer, A. (2017). Görev temelli öğrenme yönteminin Türkçenin ikinci dil olarak öğretiminde kullanımı, özellikleri ve işlevleri. International Journal of Language Academy, 5(2), 313-328.

Gün, M. ve Öz, B. D. (2024). Türkçe eğitiminde yapay zekâ kullanımı: ChatGPT örneği. International Journal of Language Academy, 12(51), 98-119.

Güngör, H., Çangal, Ö. ve Demir, T. (2020). Türkçenin yabancı dil olarak uzaktan öğretimine ilişkin öğrenici ve öğretici görüşleri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(3), 1163-1191.

Gür, H. (1995). Dil öğretim yöntemleri (5): Doğal yaklaşım. Dil Dergisi, 38, 24-35.

Hengirmen, M. (2006). Yabancı dil öğretim yöntemleri ve TÖMER yöntemi. Engin Yayın Evi.

İnal, E. (2020). Yabancı dil olarak Türkçe öğreticilerinin eğitim teknolojisi standartları ile ilgili öz yeterliklerinin incelenmesi. Turkophone, 7(1), 37-54.

İşcan, A. (2011). Yabancılara Türkçe öğretiminde suggestopedianın (telkin yöntemi) kullanımı. Turkish Studies, 6(1), 1281-1286.

Kaleli, A. ve Özdemir, C. (2025). Yapay zekâ destekli dil öğretiminde yeni bir yaklaşım: Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde yapay zekâ uygulamaları. International Journal of Social Sciences and Academic Research, 2(3), 77-91.

Kara, A., ve Atmaca, S. (2024). Yabancı dil olarak Türkçe öğretenlerin dijital okuryazarlık ile dil öğreniminin desteklenmesine ilişkin görüşleri. F. Kana, Y. M. Elkıran (Ed.), Dijital okuryazarlık araştırmaları içinde (s. 53-69). Holistence Publications.

Karadağ, B. F. ve Göçer, A. (2022). Türkçenin ikinci dil olarak öğretiminde konuşma becerisinin görev temelli öğretim yöntemi ile geliştirilmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 469-482.

Karagöl, E., ve Yıldırım, D. (2025). Türkçe eğitiminde yapay zekâ kullanımı: Türkçe eğitimcileri yapay zekâ hakkında ne düşünüyor? Ana Dili Eğitimi Dergisi, 13(2), 356-374.

Kardoğan, M. ve Kardaş, N. (2025). Türkçeyi yabancı dil olarak öğreten eğitimcilerin yapay zekâ uygulamalarına ilişkin görüşleri. Mediterranean Journal of Educational Research, 19(52), 01-180.

Katı, T. N. ve Can, U. (2024). Yapay zekâ ile üretilen metinlerin yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde okuma becerisine yönelik kullanılabilirliği: ChatGPT-3.5 örneği. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 538-569.

Küçük, E. ve Solak, Ö. (2025). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yapay zekâ kullanımına dair öğrenici görüşleri. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 9(1), 1-22.

Larsen-Freeman, D. (2004). Techniques and principles in language teaching. Oxford University Press.

Larsen-Freeman, D. ve Anderson, M. (2014). Dil öğretiminde teknik ve ilkeler (3. Baskıdan Çeviren: M. Calp). Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Yayınları.

Memiş, M. R. ve Erdem, M. D. (2013). Yabancı dil öğretiminde kullanılan yöntemler, kullanım özellikleri ve eleştiriler. Turkish Studies, 8(9), 297-318.

Orhan Karsak, H. G. (2024). Türkçe öğretimini üretken yapay zeka uygulamaları ile bütünleştirmek. N. Bahşi (Ed.), Dijital çağda Türkçe eğitimi içinde (s. 153-180). Eğitim Yayınevi.

Pilanci, H., Saltık, O. ve Zenci, S. Ç. (2020). Açık ve uzaktan yabancı dil olarak Türkçe öğreticileri için temel ilkeler. Uluslararası Beşerî Bilimler ve Eğitim Dergisi, 6(14), 516-529.

Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2007). Approaches and methods in language teaching. Cambridge University Press.

Swan, M. (2005). Legislation by hypothesis: The case of task-based instruction. Applied Linguistics, 26(3), 376–401.

Yıldırım, Ç. (1986). Yabancı dil öğretiminde yeni akımlar. Türk Dili, 51(413), 384-396.

Yılmaz, N., Biçer, N. ve Alan, Y. (2022). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kullanılan web 2.0 araçlarına yönelik öğretici görüşleri. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 26-44.

Zileli, E. N. (2023). Yabancı dil olarak Türkçe öğreniminde ChatGPT örneği. Uluslararası Karamanoğlu Mehmetbey Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 42-51.

İndir

Yayınlanmış

2025-12-29

Nasıl Atıf Yapılır

ACIPINAR, S., & İnal , E. (2025). Yabancı/İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi Kapsamında Görev Temelli Etkinlikler İçin Kullanılabilecek Yapay Zekâ Uygulamalarında Öğreticilerin Rolü. Türkoloji Ve Sosyo-Kültürel Araştırmalar Dergisi, 2(2), 139–151. https://doi.org/10.5281/zenodo.17915131

Benzer Makaleler

1 2 > >> 

Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.