Geçmişten Günümüze Bazı Renk Adlarının Uğradıkları Anlam Değişmeleri Açısından Bir Derleme Çalışması
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.17887507Anahtar Kelimeler:
Anlam değişmesi, kültür, renk adları, söz varlığı, TürkçeÖzet
Bu derleme çalışması, Türkçenin çok katmanlı renk adları sistemini ve bu adların kültürel bağlamda kazandığı derin anlam farklılıklarını akademik bir perspektifle ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, özellikle yeşil, siyah ve kırmızı renk adlarının tarihsel süreç içerisindeki anlam değişimlerini ve bu renklerin günümüzdeki çok boyutlu kullanımlarını incelemeye odaklanmıştır. Türkçenin ana renklerden ara renklere ayrılan geniş yelpazesi, dilin renk adları bakımından sahip olduğu çeşitliliği ve derinliği vurgulamaktadır. Renk adlarının anlam katmanlarının oluşumunda; kültür, medeniyet, coğrafya, iklim, yaşam tarzları ve inanç sistemleri gibi sosyo-kültürel faktörlerin etkileşimi incelenmiştir. Renk adlarının tarihsel seyrini analiz etmek amacıyla, Orhun Abideleri, Dîvânu Lugâti’t-Türk, Kutadgu Bilig, Dede Korkut Hikâyeleri ve Yunus Emre Divanı gibi Türkçenin ilk yazılı kaynakları temel veri setini oluşturmuştur. Ayrıca güncel kullanımların tespiti için atasözleri, deyimler, türküler ve güncel sözlükler de araştırmaya dâhil edilmiştir. Yapılan detaylı analizler sonucunda yeşilin başlangıçtaki coğrafi kullanımdan renk ve ikincil anlamlara geçişi; siyahın renk anlamının ötesinde olumsuzluk, yön ve sosyolojik kavramları ifade etme gücü ve kırmızının ise tarih boyunca mitolojik ve kültürel bağlamda anlam kaymaları ve birbirinin yerine geçme süreçleri detaylandırılmıştır. Sonuç olarak çalışma, Türkçenin bir renk adında dahi ne denli derinlikli bir kültürel ve dilsel mirası temsil ettiğini ortaya koymakta ve renk adlarının anlam değişimlerinin incelenmesiyle dilin kültürel derinliğinin bir kez daha anlaşılmasına katkı sağlamaktadır.
Referanslar
Arat, R. R. (Haz.). (1979). Kutadgu bilig I: Metin. Türk Dil Kurumu Yayınları.
Atalay, B. (Çev.). (1985). Divânu lügati’t-Türk (Cilt 1–3). Türk Dil Kurumu Yayınları.
Çadırcı, A. Yemenimin uçları. Web: https://turku.ahmetcadirci.com/edirne/JBAHIsS.html adresinden 10 Eylül 2025 tarihinde alınmıştır.
Çoruhlu, Y. (2000). Türk mitolojisinin ana hatları. Kabalcı Yayınları.
Ekici, M. (2016). Türk kültüründe “Al” renk. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 16(2), 103-107.
Ergin, M. (2009). Dede Korkut kitabı. Türk Dil Kurumu Yayınları.
Ergin, M. (2010). Orhun abideleri. Boğaziçi Yayınları.
Eyuboğlu, Z. (2003). Türk dilinin etimoloji sözlüğü. Sosyal Yayınları.
Gülensoy, T. (2007). Türkiye Türkçesindeki Türkçe sözcüklerin köken bilgisi sözlüğü (2 Cilt). Türk Dil Kurumu Yayınları.
Küçük, S. (2010). Tarihî Türk lehçelerinde renk adlandırmaları. Turkish Studies, 5(1), 45-52.
Kubbealtı Akademisi Kültür ve Sanat Vakfı. (2025). Kubbealtı Lugati. http://lugatim.com adresinden 10 Ağustos 2025 tarihinde alınmıştır.
Özensoy, A. U. (2010). Çerez Türküler. Web: https://www.researchgate.net/publication/382213638_Cerez_Turkuler_-_Folk_Songs adresinden 5 Eylül 2025 tarihinde alınmıştır.
Tatcı, M. (2014). Yunus Emre divanı. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı.
Türk Dil Kurumu. (1983). Tarama sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları.
Türk Dil Kurumu. (2025a). Türkçe sözlük. https://sozluk.gov.tr adresinden 5 Eylül 2025 tarihinde alınmıştır.
Türk Dil Kurumu. (2025b). Türkiye Türkçesi ağızları sözlüğü. https://sozluk.gov.tr adresinden 5 Eylül 2025 tarihinde alınmıştır.
Türk Dil Kurumu. (2025c). Atasözleri ve deyimler sözlüğü. https://sozluk.gov.tr adresinden 5 Eylül 2025 tarihinde alınmıştır.
Türk Mitolojisi Kaynakları. (2023). Kara ve aru ruhlar. https://www.turkmitolojisi.com adresinden 12 Kasım 2025 tarihinde alınmıştır.
Yusuf Has Hâcib. (1991). Kutadgu Bilig (R. R. Arat, Çev.). Türk Dil Kurumu Yayınları.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2025 Türkoloji ve Sosyo-Kültürel Araştırmalar Dergisi

Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
